ساختار ارزیابی
ساختار مدل ارزیابی بر اساس ۷ محور، ۲۴ استاندارد و سنجههای عمومی و تخصصی تدوین شده است. این سنجهها شامل معیارهای کیفی و کمی هستند که توسط کمیتههای تخصصی و با همکاری نهادهایی مانند وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، سازمان ملی استاندارد ایران، سازمان غذا و دارو، سازمان حفاظت محیط زیست، هیئت علمی برخی از دانشگاههای علوم پزشکی کشور و انجمنهای علمی مرتبط با حوزه سلامت تعیین شدهاند.
ساختار ارزیابی
۱. مدیریت و رهبری سازمان
ابزار ارزیابی:
- پرسشنامههای خودارزیابی مدیریتی
- مصاحبه با مدیران ارشد و کارکنان
- بررسی مستندات و گزارشهای مدیریتی
۲. مدیریت سلامت سرمایه انسانی در محیط کار
ابزار ارزیابی:
- بررسی سوابق پزشکی کارکنان
- نظرسنجیهای دورهای از کارکنان
- بررسی مستندات آموزشی و برنامههای توانمندسازی
۳. مدیریت ایمنی در محیط کار
ابزار ارزیابی:
- گزارشهای ایمنی و حوادث شغلی
- ارزیابیهای میدانی و بازرسیهای دورهای
- بررسی اثربخشی اقدامات اصلاحی انجام شده
۴. تأمین تولیدات و خدمات سلامتمحور
ابزار ارزیابی:
- آزمایشهای کیفیت بر روی محصولات نهایی
- بررسی مستندات انطباق با استانداردها
- پایش مستمر فرآیندهای تولید
۵. مسئولیت اجتماعی و پاسخگویی به مشتریان و ذینفعان
ابزار ارزیابی:
- بررسی گزارشهای CSR
- تحلیل بازخورد مشتریان و جامعه
- ارزیابی عملکرد سازمان در تعامل با ذینفعان
۶. مدیریت محیط زیست
ابزار ارزیابی:
- بررسی گزارشهای مصرف منابع و تولید آلایندهها
- پایشهای محیطزیستی و اندازهگیری سطح آلایندهها
- اجرای پروژههای بهبود زیستمحیطی
۷. پایش و ارزشیابی سازمان
ابزار ارزیابی:
- تحلیل دادههای عملکردی و روند پیشرفت سازمان
- بررسی گزارشهای ممیزی و اقدامات اصلاحی
- مقایسه عملکرد سازمان با استانداردهای صنعت
* این ساختار ارزیابی به سازمانها کمک میکند تا میزان پیشرفت خود را در حوزه سلامتمحور بسنجند و بر اساس دادههای دقیق، برنامههای بهبود مستمر را تدوین کنند.